ZESPÓŁ SZKÓŁ KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO W KROŚNIE


    Z Kącika Polonisty … „Balladyna”
    dodany przez Elżbieta Misiak-Gancarz dnia 2020-11-25
     
    2020Nov2519463315324400.jpg

    Zazdroszczę tej, co dzisiaj rano mną była

    J. Słowacki, Balladyna

     

    W tym roku do Narodowego Czytania została wybrana Balladyna Juliusza Słowackiego. Również i w naszej szkole trwały przygotowania do jej przedstawienia, odczytania. Pandemia zrobiła swoje. Być może na wiosnę…

    Warto w tym miejscu przypomnieć krótko sylwetkę poety, autora, dramatopisarza oraz jego dzieło. Juliusz Słowacki to bodaj najwybitniejszy liryk polskiego romantyzmu. Zasłynął z takich wierszy jak: Hymn/Smutno mi, Boże/,Testament mój, Pogrzeb kapitana Meyznera, Sowiński w okopach Woli. Pisał również dramaty. W szkole omawiamy Balladynę oraz Kordiana, choć znanych jest jeszcze kilka: Mazepa, Horsztyński czy Ksiądz Marek. Jest jeszcze jeden tekst, o którym warto wspomnieć. Jest to poemat: Grób Agamemnona. Występuje w nim zarówno dramat poety, jak i narodu. Wszystkie treści wyrastają na fundamencie przywiązania do ojczyzny i polskości.

     Co do Balladyny ,opowiada ona o żądzy władzy, egoizmie, pogardzie dla innych. Ukazuje jednocześnie upadek i samotność winowajczyni, dla której na końcu nie było już ani ratunku ani usprawiedliwienia. Z drugiej strony dramat opowiada o potrzebie miłości, szacunku dla drugiego człowieka, w tym dla matki. Dla tej ostatniej jest to jednocześnie nauczka, że nie można kochać dziecka ślepą matczyną miłością-trzeba wymagać i uczyć odpowiedzialności i pokory. Tekst, w całości napisany jest w stylu iście romantycznym, gdzie szczególną rolę odgrywają przyroda i postaci fantastyczne. Dodatkowo wybrzmiewa tu skala najróżniejszych uczuć: miłości, nienawiści, tęsknoty ale też poczucia krzywdy rodzicielki. Dramat, mimo upływu czasu ,nic nie stracił na ważności. Mimo maniery epoki jest na wskroś aktualny i warty obejrzenia na scenie czy też czytania w długie- jeszcze jesienne wieczory.

     

    Elżbieta Misiak-Gancarz



           

         

    W kręgu tradycji - Katarzynki
    dodany przez Elżbieta Misiak-Gancarz dnia 2020-11-23
     
    2020Nov2317252618138800.jpg

    Pasła Kasieńka krówki dwie, hej tam za górkę gnała je.

    Dwie krówki hen gnała, tęskliwie  śpiewała…

    /piosenka ludowa/

     


    Katarzynki – polski zwyczaj świąteczny, obchodzony przez kawalerów - odpowiednik andrzejek. W nocy z 24/25 listopada, tj. w wigilię św. Katarzyny Aleksandryjskiej, odbywają się wróżby młodych mężczyzn dotyczące ożenku i poszukiwania partnerki. Święto to zostało wyparte przez andrzejki – spopularyzowane na zachodzie święto panien, podczas którego kobietom poszukującym partnera mają się spełniać pomyślne wróżby.

    W kościołach chrześcijańskich obrzęd katarzynek odbywa się w niedzielę poprzedzającą 29 listopada.

    Święta Katarzyna to patronka cnotliwych kawalerów, którzy pragną poznać pannę i w przyszłości wejść w szczęśliwy związek małżeński. Największe nasilenie kultu świętej przypadło na okres średniowiecza.

    • Kawalerowie przed wszelkimi wróżbami zgodnie recytowali wierszyk ku pomyślności wróżb:

    Hej! Kasiu, Katarzynko

    Gdzie szukać cię dziewczynko

    Wróżby o ciebie zapytam

    Czekaj – wkrótce zawitam

    Bawmy się więc w Katarzyny

    Szukajcie chłopaki dziewczyny

    Zapytać więc trzeba wróżby

    A nuż potrzebne już drużby

    • W noc świętej Katarzyny pod poduszką są dziewczyny – to porzekadło towarzyszyło wkładaniu pod poduszkę dziewczęcych przedmiotów, części garderoby czy ptasiego pióra mających sprowadzić proroczy sen o przyszłej narzeczonej, bądź karteczek z pierwszymi literami imion lub całymi żeńskimi imionami, które zaraz po przebudzeniu miały być wylosowane. Towarzyszyć temu mógł wierszyk:

    Wskaż proszę wróżbo wybrankę

    Żonę i przyszłą kochankę

    Wyciągam karteczki cztery

    Są jej imienia litery

    • Wróżenie z kubków polegało na losowaniu ukrytych pod nimi przedmiotów symbolizujących ożenek (np. obrączka), przypływ majątku (np. monety), dobrą pracę (zboże), chwilowy zastój (pusty kubek). Losowaniu towarzyszyć może wierszyk:

    Kasiu daj znać, co się będzie ze mną dziać.

     

    Warto dodać, że obecnie nadal jest to popularne imię żeńskie. Wszystkim Kasiom, Kasieńkom w dniu ich Święta, życzymy wszystkiego co najlepsze.

     

    Skorzystała z zasobów internetu i garść refleksji dodała:

    Elżbieta Misiak-Gancarz

     

     

    Obraz: Wesoła jazda, Alfred Kowalski



           

         

    Mamy to!!! Zwycięstwo!!! Sukces!!! Pierwsze miejsce w konkursie „Poszukiwacze zaginionych baterii”
    dodany przez Karolina Krężałek dnia 2020-11-16
     
    2020Nov1617110726081300.jpg

    Z wielką przyjemnością informujemy o sukcesie Technikum nr 7 w konkursie, organizowanym przez Prezydenta Miasta Krosna, „Poszukiwacze zaginionych baterii”. Była to już XVI edycja, ale nasze pierwsze zwycięstwo. Zdobyliśmy pierwsze miejsce w kategorii szkół ponadgimnazjalnych. Zebraliśmy 90 kg baterii!!! Nagrodę odebrała Pani Dyrektor  - Bożena Cząstka.

    Wygrana, to jednak nie tylko wielki zaszczyt i tytuł zwycięzcy, ale także konkretna nagroda. A jest nią Drukarka 3D! Drukarka poszerzy listę szkolnego, profesjonalnego sprzętu, o kolejne  wysokiej jakości urządzenie, które usprawni naukę i pracę uczniów i nauczycieli. Sponsorem nagrody była firma ELEKTRO Bogusław Bargieł z Tarnowca.

    Celem konkursu było kształtowanie i promowanie właściwej postawy, sprzyjającej trosce o środowisko, poprzez wyrobienie nawyku zbierania odpadów niebezpiecznych. Konkurs trwał od 7 do 25 września. Zebrane przez młodzież baterie zostały sprawdzone, zważone i odebrane do utylizacji przez firmę wybraną przez organizatora.  Organizacją konkursu w szkole zajął się Samorząd Uczniowski wraz z opiekunem - Panią Karoliną Krężałek. Samorząd przeprowadził także konkurs międzyklasowy, w którym zwyciężyła klasa III.

    Bardzo serdecznie dziękujemy wszystkim uczniom naszej szkoły za wielką, zbiorową mobilizację. Jesteście wielcy!

    Podziękowania za włączenie się w akcję składamy również słuchaczom, nauczycielom, pracownikom szkoły oraz wychowankom internatu. Wspólnymi siłami udało nam się odnieść wielki sukces, z czego bardzo się cieszymy! Liczymy także na zwycięstwo w kolejnych edycjach konkursu, dlatego już dziś zachęcamy wszystkich uczniów i pracowników do zbierania baterii i przynoszenie ich do szkoły. Może za rok znów „odnajdziemy najwięcej baterii” i będziemy się cieszyć z sukcesu.             

    Zatem – do dzieła – zbieramy baterie!!!

     

    Organizatorka akcji  w szkole – Karolina Krężałek



           

         

    Pamiętamy i świętujemy! Uczniowie ZSKU piosenką, melodią i wierszem uczcili święto 11 Listopada
    dodany przez Karolina Kężałek dnia 2020-11-16
     
    2020Nov1617482396217600.jpg

    „Naród, który traci pamięć  przestaje być Narodem – staje się jedynie zbiorem ludzi, czasowo zajmujących dane terytorium”.

    Józef Piłsudski

     

    Serdecznie dziękuję  Dominice Syrek z kl. III oraz Wiktorii Kruczek i Patrykowi Gutkowskiemu z kl.II 4 za podjęcie wyzwania i przygotowanie pięknych nagrań, będących wyrazem miłości i szacunku do Ojczyzny.

     

    Słowa podziękowania kieruję również do Uczniów i Słuchaczy, którzy mieli odwagę pokazać flagi ozdabiające ich domy w tym szczególnym dniu.   

     

    Dziękuję wszystkim serdecznie!

    Karolina Krężałek
    organizatorka akcji

     

     



           

         

    Narodowe Święto Niepodległości
    dodany przez Anna Korab dnia 2020-11-11
     
    2020Nov1012470191493300.jpg

    Narodowe Święto Niepodległości obchodzone jest, co roku, 11. listopada - dla upamiętnienia rocznicy odzyskania przez Polskę, po 123 latach niewoli, niepodległości - w 1918 roku. Przez ponad wiek byliśmy w niewoli - pod zaborami Rosji, Prus i Austrii. Dlatego dzień ten jest jednym z najważniejszych uroczystości w naszej historii.


    Obchodzone było od roku 1920. Tajnie nawet podczas II wojny światowej. W roku 1945 zostało zastąpione innym świętem, obchodzonym 22. lipca - w rocznicę ogłoszenia, w 1944 roku, Manifestu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Święto 11. listopada, w pierwotnym kształcie, przywrócono dopiero po przemianach ustrojowych w 1989 roku.


    Obecnie Narodowe Święto Niepodległości znów obchodzone jest przez Polaków wyjątkowo uroczyście, a miejscem głównych obchodów jest Plac Piłsudskiego, na którym odbywają się uroczystości z udziałem najwyższych władz państwowych.


    Dla wielu Polaków to dzień zadumy nad historią i okazja do wyrażenia uczuć patriotycznych. Wszyscy cieszymy się, że po wiekach walki o niepodległość jesteśmy wolni, mamy swój ojczysty język i własną tożsamość.

     

     



           

         

    Mija 40 lat…
    dodany przez Elżbieta Misiak-Gancarz dnia 2020-11-10
     
    2020Nov1012411688590900.jpg

    10 grudnia mija 40 lat, od kiedy z rąk króla Szwecji Czesław Miłosz odebrał literacką Nagrodę Nobla. Decyzja o tym fakcie obiegła opinię publiczną 9 listopada.  Każdy wie, że jest to największe wyróżnienie w dziedzinie literatury na świecie. W uzasadnieniu przyznania nagrody czytamy: za to, że "z bezkompromisową jasnością postrzegania wyraził warunki, na jakie wystawiony jest człowiek w świecie ostrego konfliktu".

     

    Kiedy Miłosz dostał Nobla, wielu Polaków nie znało jego twórczości, bo poeta przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Sam Miłosz po latach tak opisywał tę chwilę w "Autoportrecie przekornym":

    Kiedy dostałem Nagrodę Nobla, to już całkowicie straciłem kontrolę i tylko włosy wydzierałem z głowy dowiadując się, kim jestem w oczach innych. Zawsze uważałem siebie, na przykład, za poetę dość hermetycznego, dla pewnej nielicznej publiczności. I co się dzieje, kiedy tego rodzaju poeta staje się sławny, głośny, kiedy staje się kimś w rodzaju Jana Kiepury, tenora albo gwiazdy futbolu? Naturalnie, powstaje jakieś zasadnicze nieporozumienie.

    Po przyznaniu Miłoszowi Nobla dziennikarze i krytycy literaccy dyskutowali nad politycznymi uwarunkowaniami tej nagrody. Trudno było uznać za przypadek, że otrzymał ją polski emigracyjny poeta w roku utworzenia Solidarności. Nagroda Nobla dla Miłosza interpretowana była jako wyraz poparcia dla politycznych przemian zachodzących we wschodnim bloku tak jak późniejsza Pokojowa Nagroda Nobla przyznana Lechowi Wałęsie. W 1980 roku tak często zarzucano Szwedzkiej Akademii kierowanie się w swoich wyborach pozaliterackimi względami, że akademicy pierwszy raz zrezygnowali z tradycyjnej dyskrecji. Ujawnili, że nazwisko Miłosza od czterech lat pojawiało się na listach kandydatów do nagrody.

    Dzięki nagrodzie Nobla Czesław Miłosz stał się popularny także w ojczyźnie, a jego utwory znowu zaczęły być oficjalnie wydawane. Upłynęło jednak wiele lat zanim na stałe zamieszkał w Polsce. 

    O tym, że poeta w pełni zasłużył na uznanie odbiorców, czytelników, znawców literatury niech świadczy wiersz:

    Moja wierna mowo

    Moja wier­na mowo,
    słu­ży­łem to­bie.
    Co noc sta­wia­łem przed tobą mi­secz­ki z ko­lo­ra­mi,
    że­byś mia­ła i brzo­zę i ko­ni­ka po­lne­go i gila
    za­cho­wa­nych w mo­jej pa­mię­ci.

    Trwa­ło to dużo lat.
    By­łaś moją oj­czy­zną bo za­bra­kło in­nej.
    My­śla­łem że bę­dziesz tak­że po­śred­nicz­ką
    po­mię­dzy mną i do­bry­mi ludź­mi,
    choć­by ich było dwu­dzie­stu, dzie­się­ciu,
    albo nie uro­dzi­li się jesz­cze.

    Te­raz przy­zna­ję się do zwąt­pie­nia.
    Są chwi­le kie­dy wy­da­je się, że zmar­no­wa­łem ży­cie.
    Bo ty je­steś mową upodlo­nych,
    mową nie­ro­zum­nych i nie­na­wi­dzą­cych
    sie­bie bar­dziej może od in­nych na­ro­dów,
    mową kon­fi­den­tów,
    mową po­mie­sza­nych,
    cho­rych na wła­sną nie­win­ność.

    Ale bez cie­bie kim je­stem.
    Tyl­ko szko­la­rzem gdzieś w od­le­głym kra­ju,
    a suc­cess, bez lęku i po­ni­żeń.
    No tak, kim je­stem bez cie­bie.
    Fi­lo­zo­fem ta­kim jak każ­dy.

    Ro­zu­miem, to ma być moje wy­cho­wa­nie:
    glo­ria in­dy­wi­du­al­no­ści od­ję­ta,
    Grzesz­ni­ko­wi z mo­ra­li­te­tu
    czer­wo­ny dy­wan pod­ście­ła Wiel­ki Chwał,
    a w tym sa­mym cza­sie la­tar­nia ma­gicz­na
    rzu­ca na płót­no ob­ra­zy ludz­kiej i bo­skiej udrę­ki.

    Moja wier­na mowo,
    może to jed­nak ja mu­szę cie­bie ra­to­wać.
    Więc będę da­lej sta­wiać przed tobą mi­secz­ki z ko­lo­ra­mi
    ja­sny­mi i czy­sty­mi je­że­li to moż­li­we,
    bo w nie­szczę­ściu po­trzeb­ny ja­kiś ład czy pięk­no

    Skorzystała ze źródeł internetu i garść słów dorzuciła:

     

    E. Misiak-Gancarz

    Zdjęcie /Jerzy Undro /PAP



           

         

    Listopadowe tradycje – rogal świętomarciński
    dodany przez Anna Korab dnia 2020-11-09
     
    2020Nov0917235667350600.jpg

    Miesiąc listopad wyjątkowo obfituje w święta, których obchodzenie przez wiele wieków wytworzyło swoistą tradycję.

    Tradycja (łac. traditio) – przekazywane z pokolenia na pokolenie treści kultury (takie jak: obyczaje, poglądy, wierzenia, sposoby myślenia i zachowania, normy społeczne), uznane przez daną zbiorowość za społecznie ważne dla jej współczesności i przyszłości.

    Myślę, że warto poświęcić im trochę uwagi, czym kierowałam się pisząc niniejszy artykuł.



     Czytaj cały artykuł >>>  
         

         

    Z listopadową zadumą
    dodany przez Anna Korab dnia 2020-10-30
     
    2020Oct3014260822163400.jpg

    Czas na mnie
    czas nagli

    co ze sobą zabrać
    na tamten brzeg

    nic

    więc to już
    wszystko
    mamo

    tak synku
    to już wszystko

    a więc to tylko tyle
    tylko tyle

    więc to jest całe życie
    tak całe życie

     

    Tadeusz Różewicz

     

     

    Jak co roku, w dniu 1 listopada odwiedzimy groby naszych bliskich, zatrzymamy się u ich mogił, zmówimy modlitwę, być może zaskoczy nas upływ czasu…tak dawno od nas odeszli a my stale czujemy ich obecność…w sercu pozostaną z nami na zawsze.

    To szczególny dzień ku czci wszystkich świętych. W Polsce, zgodnie z nauką Kościoła katolickiego, jest to "uroczystość tych, którzy są zbawieni i cieszą się wieczną szczęśliwością w niebie". Należą do nich nie tylko kanonizowani i błogosławieni, ale także święci bezimienni wierni, którym Kościół w sposób szczególny chce oddać hołd.

    Pamiętajmy też o grobach zapomnianych, których bliscy już odeszli, lub żyją daleko od mogił ukochanych, ale także o tych, którzy walczyli o wolność naszego kraju i polegli na różnych frontach.



           

         

    KONKURS O JANIE PAWLE II
    dodany przez Elżbieta Misiak-Gancarz dnia 2020-10-22
     
    2020Oct2220215720534300.jpg

    Gdyby miłość mogła ocalić, a łzy uleczyć-byłbyś z nami.

    Napis nagrobny

     

     

    W dniu 16 października w naszej szkole odbył się konkurs poświęcony życiu, rodzinie, edukacji i posłudze papieża Jana Pawła II. Był przygotowany do realizacji wiosną tego roku, kiedy to 18 maja przypadała 100.rocznica urodzin tego Wielkiego Polaka. Wszelkie plany i założenia  musiały zostać zmienione z powodu pandemii. Cieszy więc fakt, że w Dniu Papieskim przypadającym i obchodzonym co roku w dniu 16 października udało się nadrobić zaległości.

    Założeniem tej aktywności było uczczenie pontyfikatu, osoby i misji Polaka, który już dzisiaj należy do grona nie tylko najwybitniejszych i najznakomitszych naszych rodaków, ale też niezwykłych osobistości tego świata. Tym, którym dane było żyć w latach 70. ubiegłego stulecia z pewnością pamiętają znamienne słowa: Habemus papam a zaraz po nich wyłaniającego się z krużganków bazyliki  Karola Wojtyłę, który przybrał imię Jan Paweł II. Uśmiechniętego, podnoszącego wysoko ramiona w geście pozdrowienia ludzi zgromadzonych na Placu św. Piotra, a w domach atmosferę niedowierzania, totalnej radości i wzruszenia. Był z nami jako papież 27 lat i pod każdym względem był wyjątkowy. Takiego pamiętamy go do dziś. A wyrazem tej pamięci stał się konkurs „Sto pytań na stulecie papieża Jana Pawła II”. Zgłosiło się do udziału w nim 8 osób, 7 z klasy I i 1 z II5 Technikum.

    Po poprawie prac i analizie punktów, wyniki przedstawiają się następująco:

    • I miejsce Emilia Pastyrzak z klasy I5 Technikum
    • II miejsce Paulina Bobek z klasy II5 Technikum
    • III miejsce przypadło Wiktorii Stypule z klasy I5 Technikum

    Najlepszym serdecznie gratulujemy!

    Wymienione osoby otrzymały nagrody książkowe, związane tematycznie z bohaterem rywalizacji, natomiast wszyscy uczestnicy – słodycze i pamiątkowe dyplomy.

     

    W tym miejscu pragnę bardzo podziękować Pani Annie Korab za pomoc w przygotowaniu i realizacji konkursu, a uczniom za udział w nim.

     

    E. Misiak-Gancarz

     



           

         

    Życzenia dla naszych Pedagogów
    dodany przez ZSKU dnia 2020-10-13
     
    2020Oct1316203337696100.jpg

    Za serce, uśmiech, dobre słowo, zachętę do pracy, gdy nic się  nie udawało... i pochwałę, gdy wszystko szło dobrze.

    Za pomoc w odkrywaniu tego, w czym jesteśmy najlepsi i przekonywanie, że możemy zrobić więcej niż się spodziewamy.

    Za pokazanie nam, że się liczymy i jesteśmy ważni. Za to, że w tak wielu sytuacjach mogliśmy zawsze na Państwa liczyć!

     

    Z wyrazami wdzięczności
    Młodzież ZSKU

     



           

         






             

    Zespół Szkół Kształcenia Ustawicznego w Krośnie

    38-400 Krosno, ul. Czajkowskiego 49

    tel: 13-43-688-21, fax.13-43-224-73

    email: zespol@cku.krosno.pl

     

     

    Copyright © ZSKU Krosno 2018

    Przydatne linki