Zespół Szkół Kształcenia Ustawicznego w Krośnie
 
 

ZESPÓŁ SZKÓŁ KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO W KROŚNIE


    Mija 160 lat od wybuchu powstania styczniowego
    dodany przez Elżbieta Misiak-Gancarz dnia 2023-01-24
     
    2023Jan2412181344201800.jpg

    Boś ty nie przyszedł jako klątwa nieba
    Ani nie spadłeś jak grom niespodzianie,
    Lecz jak duchowa narodu potrzeba
    W krwawej wypadków wypłynąłeś pianie
    – Aby ostatnim orężnym protestem
    Zapisać w dziejach nieśmiertelne: Jestem!

    Adam Asnyk

     

     

    „Wybuch powstania jest zawsze aktem desperacji, oznacza, że wyczerpano wszelkie inne możliwe środki walki politycznej o własny byt narodowy, a sytuacja, w której naród się znajduje, jest po prostu nieakceptowalna” - mówi historyk prof. Michał Klimecki. 160 lat temu, 22 stycznia 1863 roku, rozpoczęło się powstanie styczniowe, największy zryw narodowowyzwoleńczy przeciwko rosyjskiemu zaborcy. 

     

    Pomimo klęski militarnej, umocniło ono polską świadomość narodową, miało też wpływ na dążenia niepodległościowe następnych pokoleń.

     

    Przyczyny wybuchu

    Kilka lat wcześniej, w 1856 roku zakończyła się wielka wojna krymska, w której Rosja została pobita przez Francuzów, Brytyjczyków i Turków. Narastało więc przekonanie, że oto nadeszła chwila, w której można podjąć się działań na rzecz odzyskania niepodległości. Organizatorzy powstania wierzyli w to, że państwa zachodnie staną po polskiej stronie, chociażby naciskając mocno dyplomatycznie na Rosję.

    Poza tym, po dojściu cara Aleksandra II do władzy w osłabionej niedawną klęską Rosji, rozpoczęła się epoka reform i względnej liberalizacji.

    W społeczeństwie polskim dorosło pokolenie, które czuło się odpowiedzialne za przyszłość ojczyzny, a nie przeżyło klęski powstania listopadowego. Uważano, że najważniejszą powinnością życiową jest walka o ojczyznę. Ten głęboki i szczery patriotyzm, połączony z religijnością był wspólny dla wszystkich klas: inteligencji, ziemiaństwa, szlachty i części chłopstwa.

    Wśród bezpośrednich przyczyn wybuchu powstania wymienia się brankę ogłoszoną na terenie Królestwa Polskiego. Sprzeciw wobec branki był ochroną kadr do walki czy sprzeciwu przeciwko Rosji. Z tego powodu podjęto decyzję o wybuchu powstania w styczniu, najmniej korzystnym miesiącu dla walki. W śnieg i mróz młodzi chłopcy pakowali swoje rzeczy i szli uciekać przed poborem. Nie zawsze wiedzieli, gdzie idą. Chronili się w Puszczy Kampinoskiej, gdyż była ona najbliżej Warszawy.

     

    Przeciwko rosyjskiej obecności na ziemiach polskich

    22 stycznia 1863 roku Centralny Komitet Narodowy ogłosił się Tymczasowym Rządem Narodowym i wezwał naród do powstania przeciwko Rosji. Sześć tysięcy powstańców zaatakowało rosyjskie garnizony w Królestwie Polskim. Powstanie rozszerzyło się na cały kraj, a następnie na tereny Litwy, Białorusi i Ukrainy. Trwało do jesieni 1864 roku, a utworzone "państwo podziemne" funkcjonowało jeszcze w 1865 roku.

    Historycy obliczają, że w czasie powstania doszło do około 1000 lub 1200 potyczek. Największe z nich to bitwy pod Węgrowem i pod Siemiatyczami. Przez szeregi powstańcze przeszło około 350 tysięcy osób. Najwięcej uczestników było z Królestwa Polskiego oraz tzw. guberni zachodnich rosyjskich, czyli dawnych ziem Rzeczypospolitej, potem z Galicji, a dopiero potem z zaboru pruskiego.

    Ostatni oddział partyzancki kapelana powstania, księdza Stanisława Brzóski, działający na Podlasiu, został rozbity w kwietniu 1865 roku. W kwietniu 1864 roku aresztowano przywódcę powstania Romualda Traugutta i innych członków Rządu Narodowego. Cztery miesiące później stracono ich na stokach Cytadeli Warszawskiej.

    Powstanie styczniowe było najdłużej trwającym i najbardziej masowym ruchem niepodległościowym XIX wieku. Jego bilans był tragiczny - dziesiątki tysięcy poległych lub straconych przez Rosjan (od kilkunastu do 30 tysięcy), zesłania na Syberię (około 40 tysięcy), konfiskaty majątków uczestników powstania i intensywna rusyfikacja ziem polskich.

    „Powstańcy walczyli w sposób możliwie najlepszy, bo ta walka dużych szans na zwycięstwo nie miała. Natomiast była to olbrzymia, wielka manifestacja woli narodu polskiego do uzyskania własnego państwa. Półtora roku walki na obszarze największego ówczesnego imperium to jest olbrzymi argument” – mówił prof. Michał Klimecki.

     

     

    Represje carskie po upadku powstania styczniowego

    Po stłumieniu powstania rząd carski stopniowo likwidował resztki autonomii Królestwa Polskiego, którego nazwę zmieniono na Kraj Nadwiślański. Represje dotknęły całe społeczeństwo. W twierdzy kijowskiej rozstrzelano dowódców oddziałów powstańczych, między innymi: Adama Drużbackiego, Płatona Krzyżanowskiego, Władysława Tadeusza Rakowskiego, Romualda Olszańskiego oraz Adama Zielińskiego. W 1867 roku zniesiono autonomię Królestwa Polskiego, jego nazwę i budżet, dwa lata później zlikwidowano Szkołę Główną Warszawską, a setkom miast wspierających powstanie odebrano prawa miejskie, doprowadzając je tym samym do upadku.

    W 1874 roku zniesiono urząd namiestnika, a w 1886 zlikwidowano Bank Polski. Skasowano klasztory katolickie w Królestwie, skonfiskowano ok. 1600 majątków ziemskich i rozpoczęto intensywną rusyfikację ziem polskich. Klęska tego największego narodowego powstania była ogromnym wstrząsem dla Polaków.

    „Wielkie narodowe powstania stworzyły sytuację, w której Polacy nie widzieli już przyszłości swojego narodu bez niepodległego państwa. Na powstania nie można patrzeć tylko i wyłącznie przez pryzmat olbrzymich strat, zniszczenia dorobku materialnego, pewnego przygnębienia, traumy narodowej. Trzeba na to patrzeć jak na wielkie dziedzictwo, które wychowuje kolejne pokolenia” – dodaje prof. Michał Klimecki.

     

    Na podstawie źródeł internetowych:

    https://www.polskieradio.pl/39/156/artykul/766611,powstanie-styczniowe-zwyciestwo-ducha

     

     

     Ku pamięci i refleksji:

    Elżbieta Misiak-Gancarz



           

         

    Konkurs Kolęd i Pastorałek Pogranicza
    dodany przez Barbara Marszałek dnia 2023-01-16
     
    2023Jan1610034659811400.jpg

                W dniu 12 stycznia 2023 r. o godzinie 9.00 w  Etnocentrum Ziemi Krośnieńskiej, w sali teatralnej, przy ul. Kolejowej 29a odbył się finał Konkursu Kolęd i Pastorałek Pogranicza.

     

    Do finału zakwalifikowani zostali uczniowie według następujących kategorii wiekowych:

    Kategoria I – Szkoły podstawowe (klasy 1 – 3)

    Kategoria II – Szkoły podstawowe (klasy 4 – 6)

    Kategoria III – Szkoły podstawowe (klasy 7 – 8)

    Kategoria IV – Szkoły ponadpodstawowe

     

    Prezentacje: kolęda tradycyjna lub pastorałka

                Naszą szkołę reprezentowała Anna Jarecka z klasy IV  technikum pięcioletniego.  Ania wykonała utwór „ Mario, czy Ty wiesz?”

    Nagrody przyznawane były w każdej z kategorii oddzielnie. Najwięcej uczestników liczyła grupa czwarta. Uczniowie szkół ponadpodstawowych reprezentowali naprawdę wysoki poziom.

    Myślę, że udział w takich konkursach przeciera szlaki młodych artystów. Pozwala małymi krokami  osiągać sukcesy,  realizować życiowe cele i  pasje.

    Ani gratuluję występu i dyplomu. Dziękuję jej za poświęcony czas oraz za to, że nasza szkoła mogła zaistnieć w tym konkursie.

     

    Jeśli ktoś chce posłuchać całej kolędy w wykonaniu Ani zapraszam na szkolnego Facebooka.

     

                                                                                                   Barbara Marszałek.

     



           

         

    Odwiedziny w Krośnieńskim Hospicjum
    dodany przez Angelika Kukulska dnia 2023-01-10
     
    2023Jan1012311900202600.jpg

    W ramach udziału w olimpiadzie "Zwolnieni z Teorii" w dniu 22 grudnia młodzież naszego technikum odwiedziła Krośnieńskie Hospicjum, Celem wizyty było rozdanie kartek świątecznych, zrobionych przez dzieci ze szkół podstawowych. Udział w akcji wzięli: Angelika Kukulska, Kamila Mastej, Julia Zub, Emilia Pastyrzak oraz Jan Sysoł.

     

    Nawet mały gest może wywołać uśmiech na twarzy wielu osób.



           

         

    Podsumowanie konkursu plastyczno – graficznego „Boże Narodzenie w tradycji polskiej i Ukraińskiej”
    dodany przez Anna Korab dnia 2023-01-07
     
    2023Jan0719352276127000.jpg

    Celem konkursu, ogłoszonego w grudniu, była integracja młodzieży ukraińskiej i polskiej, jak również wzajemne poznanie tradycji towarzyszących świętom Bożego Narodzenia.  Na wykonanie pracy zdecydowały się tylko 3 dziewczynki z klas pierwszych. Przedstawiły one ciekawe podejście do tematu, bowiem ukazały te tradycje jako wspólne, mieszczące się w kulturze chrześcijańskiej a może i ogólnoeuropejskiej.

     

    Wszystkie prace oceniono na równi i nagrodzono dyplomami i nagrodami książkowymi. W podsumowaniu konkursu, w dniu 5 stycznia  2023 roku wzięła udział pani vicedyrektor Barbara Marszałek, która podziękowała uczestniczkom za zaangażowanie i udział w konkursie.

     

    Prace wykonały:

    - Bargieł Weronika z klasy I TFiM,

    - Gunia Klaudia z klasy I TGiPC,

    - Mularz Laura z klasy I TGiPC.

    W imieniu swoim, jako organizatora konkursu składam Wam, dziewczynki gratulacje i życzę dalszych sukcesów.

    Anna Korab



     Prace uczestniczek >>  
         

         

    Patroni roku 2023 wybrani przez Sejm RP
    dodany przez Elżbieta Misiak-Gancarz dnia 2022-12-31
     
    2022Dec3118454448476200.jpg

    Parlament RP 29 listopada br. podjął uchwały o ustanowieniu roku 2023 rokiem: Pamięci Bohaterek i Bohaterów Getta Warszawskiego oraz Włodzimierza Przerwy-Tetmajera. Na 52. posiedzeniu Izba zdecydowała, że patronami roku 2023 będą też: Mikołaj Kopernik, Jan MatejkoWisława Szymborska.

     



     Więcej. Patroni roku 2023 wybrani przez Sejm RP >>>  
         

         

    Boże Narodzenie w tradycji
    dodany przez Elżbieta Misiak-Gancarz dnia 2022-12-23
     
    2022Dec2313265683725300.jpg

    Mario, czy już wiesz, kim okaże się Twój syn, Twój mały chłopiec?
    Mario, czy Ty wiesz, że te stópki dwie po wodzie będą kroczyć?
    Czy Ty wiesz, że ta mała dłoń, powstrzyma wielki wiatr
    Że dałaś życie Temu, kto Tobie życie dał?…

    Mark Lowry

     

     

    W tradycji chrześcijańskiej Boże Narodzenie, po raz pierwszy pojawiło się w 354 roku. 25 grudnia jako „oficjalny” dzień Bożego Narodzenia, nie został wybrany przypadkowo. Święto to miało stanowić przeciwwagę, dla obchodzonego w tym samym czasie Dnia Narodzin Niezwyciężonego Słońca, poświęconemu perskiemu bogu Mitrze. W polskiej tradycji Boże Narodzenie od wieków było obchodzone  jako Wielkie Święto. Zwyczaj godnego uczczenia świąt Bożego Narodzenia, powiązany był ze słowiańskim zwyczajem zaślubin, które inaczej określano godami. Takie połączenie wywodziło się z tradycji ludowej, w której 25 grudnia był nie tylko dniem narodzin Boga, ale również zaślubin (godów) dnia i nocy, ciemności i światła.

     

    Z tego też powodu, Boże Narodzenie oraz okres do Trzech Króli nazywano godami bądź godnymi świętami. Tak wzniosłe święto wymagało odpowiedniej oprawy, toteż  pierwszy dzień godnych świąt, Wigilię spędzano w rodzinnym gronie, w atmosferze spokoju, powagi i na wspólnym śpiewaniu kolęd. W tym dniu zakazane były wszelkie codzienne obowiązki, z wyjątkiem obrządku inwentarza. Nie organizowano zabaw ani wesel. Nie wolno było np. sprzątać, rąbać drwa, przynosić wody ze studni. Wierzono też, że nie należy  np. przeglądać się w lustrze, czesać i poprawiać splecionych rano warkoczy. Niezbędne prace należało wykonać dzień wcześniej przed Wigilią Bożego Narodzenia. Niezależnie od tego jak nasze życie się toczyło, Wigilia była, jest i będzie momentem wytchnienia, odpoczynku i nadziei na lepszą przyszłość.

     

    Dzień ten spędzano w domu, bez przyjmowania i składania wizyt, wierzono bowiem, że nie należy domownikom zakłócać spokoju i pobożnego nastroju Bożego Narodzenia. Wszelkie spotkania z krewnymi przekładano na dzień następny.

     

    Wigilia Bożego Narodzenia to najbardziej uroczysty dzień w roku, z którym powiązanych jest wiele obrzędów. Jednym z nich jest uroczysta msza święta nazywana pasterką albo północką, ponieważ celebruje się ją o północy. W trakcie pasterki głośno biją wszystkie kościelne dzwony w Polsce, śpiewane są podniosłe pieśni kościelne i kolędy, zwłaszcza „Bóg się rodzi”, oznajmiająca początek dnia i święta Bożego Narodzenia. Nabożeństwo nocne ku chwale Dzieciątka Jezus do liturgii Kościoła powszechnego zostało wprowadzone w VI wieku. Początkowo pasterka odbywała się tylko w Jerozolimie i Betlejem – zwyczaj ten celebrowany jest do dnia dzisiejszego. Pasterkę odprawia się w Grocie Narodzenia, nazywanej Grotą Mleczną, potem nabożeństwo przenosi się do podziemi bazyliki Bożego Narodzenia w Betlejem. W podłodze bazyliki, tuż przy ołtarzu, mieści gwiazda srebrna. Gwiazda ta oznacza święte miejsce, w którym na świat miał przyjść Jezus Chrystus. Jest to miejsce otoczone wielką czcią, odwiedzane przez wszystkich pielgrzymów z całego świata chrześcijańskiego odwiedzających Ziemię Świętą i Betlejem.

     

    W Polsce pasterkę zaczęto odprawiać w średniowieczu. Zawsze na tym nabożeństwie pojawiały się tłumy wiernych i zwyczaj ten zachował się do czasów współczesnych. Tradycja uczestnictwa w wigilijnej pasterce jest żywa i na wsiach, i w dużych miastach, a wszystkie kościoły niezmiennie są pełne modlących się ludzi. O ile jednak tradycja samej mszy zdołała się zachować, to już coraz rzadziej odbywają się z tej okazji rozmaite obrzędy. Dawniej przed pasterką odbywały się wyścigi bryczek i furmanek w drodze do kościoła. Wierzono bowiem, że ten gospodarz, który pojawi się w kościele jako pierwszy, będzie mógł się cieszyć najlepszymi zbiorami. Podobny wyścig, również w intencji udanych zbiorów, organizowano w drodze powrotnej, już po zakończeniu nabożeństwa. Młodzi ludzie podczas pasterki pozwalali sobie na liczne psoty. Na przykład krakowscy żacy przed pasterką wlewali atrament do kropielnic, zszywali w tajemnicy brzegi spódnic modlących się w kościele kobiet, przez co wstając z klęczek przewracały się one na podłogę ciągnąc za sobą sąsiadki z ławy. Zwyczaje te były zapowiedzią zbliżającego się karnawału.

     

     

    Dzień Świętego Szczepana, jest drugim świątecznym dniem okresu bożonarodzeniowego. Pomimo iż dzień ten poświęcony jest pierwszemu męczennikowi, wszelka powaga z dnia poprzedniego zostaje zastąpiona wesołością i zabawą. Pierwszą okazją do płatania figli są msze święte, podczas których posypuje się księdza i kościelnego, a w niektórych regionach Polski również wiernych, owsem. Zwyczaj ten ma nawiązywać do męczeńskiej śmierci Świętego Szczepana, który został ukamienowany. Po wyjściu z kościoła kawalerowie rzucali owsem w ładne dziewczęta, na dziedzińcu kościelnym z piskiem i śmiechem obrzucały się nim dzieci.

    W południowej Polsce, szczególnie na Pogórzu Rzeszowskim, ziemi sądeckiej i Podhalu, osoby odwiedzające innych gospodarzy z życzeniami określano mianem podłaźników. Składanie życzeń natomiast nazywano chodzeniem na podłaź.

     

    Jednym ze zwyczajów w dniu świętego Szczepana były tzw. chodzenie w konkury. Odwiedzenie domostwa, gdzie mieszkała panna gotowa do zamążpójścia, przez podłaźnika-kawalera, było traktowane jako poważne zamiary, szczególnie kiedy młodzieniec usiadł pod podłaźniczką(tym mianem określano również ozdoby domowe), bądź choinką w latach późniejszych. Kawaler - podłaźnik starał się więc podczas takiej wizyty wypaść jak najlepiej, aby spodobać się dziewczynie i pozyskać przychylność jej rodziców. Dziewczyna natomiast miała okazję, aby popisać się przed nim swoją gospodarnością, schludnością, umiejętnością dbania o dom, zręcznością i biegłością w wykonywaniu świątecznych dekoracji oraz gościnnością, a więc zaprezentować się jako przyszła dobra i staranna gospodyni.

     I choć wiele z tych tradycji już nie istnieje, warto je przywołać by pomyśleć jak wiele się zmieniło, w tym my, nasz świat, ale jak śpiewa Chris ReaJadę do domu na Święta/ jak co roku i wciąż/.

     

     

    Elżbieta Misiak-Gancarz

     

     



           

         

    Spotkanie wigilijne w Zespole Szkół Kształcenia Ustawicznego w Krośnie
    dodany przez Anna Korab dnia 2022-12-23
     
    2022Dec2313521564871500.jpg

    „Zapaliła się gwiazda promienna na wschodzie

     i rozbrzmiewa radosna nowina,

    Że w ubogiej stajence Bóg nam się narodził,

    Mały Jezus – najświętsza dziecina.”

     

                Starym zwyczajem, w Zespole Szkół Kształcenia Ustawicznego w Krośnie, przed Świętami Bożego Narodzenia zorganizowano spotkanie wigilijne. Dyrekcja szkoły zaprosiła na nie zarówno obecnie pracujących, jak i osoby, których los rzucił kiedyś w nasze progi…jeszcze przy ulicy Czajkowskiego 49. Było nam niezmiernie miło gościć  Was, Drogie  Koleżanki i Koledzy w naszym nowym budynku, ale w „starym” składzie…

             Spotkanie rozpoczęła Pani Dyrektor Aneta Bator, serdecznie witając wszystkich przybyłych i kolejno oddając głos przedstawicielom  młodzieży, którzy, jak co roku przygotowali krótką część artystyczną, by wprowadzić w świąteczny klimat. Wykonywane utwory i całość montażu pod hasłem ,,Cicha noc... jaki w tobie dzisiaj cud...” niosły przesłanie -  dla nas, ludzi XXI wieku…

     

    g jest pierwszy i co dzień przychodzi: przez swoje słowo, osoby, obowiązki, wydarzenia i przedstawia swój plan na moje „teraz”, swoją propozycję na moje życie. Mogę ją przyjąć, jak Maryja, lub odrzucić przez swoje wybory i decyzje. On czeka. Szanuje moją wolność. Oddaje się w moje ręce każdego dnia na nowo.

              Gdyby Jezus przyszedł na świat dzisiaj j- czy znalazłby wśród nas miejsce?

    W  naszych  sercach  pragnie  narodzić  się  Bóg.  Czy  jesteśmy  na  to  przygotowani?

     

    To pytania, na które każdy z nas odpowie sobie w swoim sumieniu.

    Swoim pięknym śpiewem uświetniła tą uroczystość uczennica klasy IV5 technikum – Anna Jarecka, zaś męskim głosem zaintonowali kolędę „Wśród nocnej ciszy” – Alan Pucykowicz z klasy II T, oraz Jakub Giera z klasy IIIT, który sam odpowiadał również za całość nagłośnienia. Znaną pastorałkę – „Gore gwiazda” zaśpiewali w różnych połączeniach – Maja Kocunik z klasy II T, Natalia Pacek również z klasy II, wspominani wyżej chłopcy oraz Emilia Pastyrzak z klasy III T, której dodatkowo przypadł zaszczyt czytania fragmentów Pisma Świętego. Wszyscy oni poświęcili na to swój czas, zaangażowali się i pomogli w ten sposób rozpocząć świętowanie. Bardzo im w tym miejscu za to dziękuję.

    Po programie artystycznym serdeczne życzenia złożyła wszystkim Pani Dyrektor, a potem zasiedliśmy do smacznych dań wigilijnych oraz wspomnień i wzruszeń…bowiem wśród nas, co roku kogoś niestety brakuje.

    Młodzież zaś, w imieniu całej społeczności uczniowskiej złożyła następujące życzenia:

     

    Patrzmy w gwiazdę betlejemską, żeby oczy nasze nabrały blasku
    Żeby nabrały jej światła.
    Przyjdźmy do żłóbka Jezusa, żeby ręce nasze się ogrzały.
    Śpiewajmy kolędy, żeby serca nasze odtajały.
    Żeby stały się bardziej wrażliwe na wszystko, co wokół nas się dzieje.
    Ciepłych, spokojnych świąt Bożego Narodzenia
    oraz szczęśliwych i wyjątkowych dni w Nowym  - 2023 roku.

     

    Obdarowała również każdego z nas, uczestników skromnymi upominkami świątecznymi.

    Bardzo dziękuję Pani Karolinie Krężałek za pomoc w organizacji tego spotkania.

                                                                                                 

     

      Anna Korab

     

     



           

         

    3mamy sztamę z Aniołami na Święta
    dodany przez Krystyna Wilk dnia 2022-12-22
     
    2022Dec2210482686542500.jpg

    Członkowie Szkolnego Koła Wolontariatu odpowiedzieli na zaproszenie Fundacji Dotyk Aniołai wzięli udział w akcji „3mam sztamę z Aniołami na święta”. Celem akcji było przyniesienie uśmiechu, nadziei oraz minimalizowanie poczucia samotności i wykluczenia społecznego pacjentów z domowego hospicjum i opieki długoterminowej.

     

    Przedstawicielki wolontariatu z każdej klasy przygotowywały paczki z drobnymi upominkami i kartką z życzeniami dla wybranej osoby będącej pod opieką hospicjum domowego z Krosna i jego okolic. Była to wyjątkowa okazja, by nieść dobro, nadzieję i uśmiech, a przy tym na moment zatrzymać się i pomyśleć o tych, których, na co dzień nie widać, i nie mają okazji powiedzieć, z jakimi problemami muszą się mierzyć.

     

    Przygotowane zostało 10 paczek, które dostarczyłyśmy do siedziby fundacji z Roksaną Łobazą z klasy IV TGiPC (5) w dniu 13 grudnia 2022. Zostaną one przekazane przez przedstawicieli Fundacji ich podopiecznym.

     

    Dziękuję Pani Agnieszce Fejkiel, Pani Małgorzacie Rozpotyńskiej oraz uczennicom: Alicji Szyszlak, Karinie Kozioł, Julicie Targowskiej, Roksanie Rypyść, Julii Krukierek, Wiolii Kaszyckiej, Natalii Pacek, Wiktorii Stypuła, Aleksandrze Madej, Weronice Gradowicz, Natalii Kowalczyk, Oliwii Matusz,  Katarzynie Rogus, Klaudii Lubas, Martynie Fąfara, Patrycji Moroń, Julicie Lelko, Gabrieli Zając, Julii Jakieła, Zuzannie Leśniewskiej, Paulinie Bobek, Julii Bielaszka, Martynie Budek, Sylwii Kędzior Roksanie Łobaza (mam nadzieję, że nikogo nie pominęłam) za pomoc w przygotowaniu paczek.

     

     

    Krystyna Wilk

    Opiekun Szkolnego Koła Wolontariatu

     

     

     



           

         

    Warszaty fotograficzne klasy IV
    dodany przez AK dnia 2022-12-15
     
    2022Dec1521475283934600.jpg

    12 grudnia 2022 r. grupa młodzieży klasy czwartej kierunku technik fotografii i multimediów pod opieką Pani Ewy Wajs i Artura Kuligi uczestniczyła w warsztatach fotograficznych.  Zostały one zorganizowane i sfinansowane przez Zespół Karpackich Parków Krajobrazowych w Krośnie. Była to już siódma edycja tej imprezy, która odbyła się tym razem w warunkach zimowych, w Zespole Parkowo – Dworskim i  Folwarcznym w Wiśniowej.

     

    Pani Ewa Mroczka pracownik ZPDiF zapoznała naszą grupę z walorami kompleksu parkowego, jego historią oraz ciekawostkami związanymi z tym miejscem. Wszyscy z zaciekawieniem wysłuchaliśmy historii o losach wojennych, ukrywających się na terenie parku Żydów, którzy ponad rok spędzili wewnątrz pnia dębu „Józef”. Obejrzeliśmy filmy, pamiątki związane z ludźmi, miejscem i okolicą, w której przebywaliśmy.

     

    Pracownicy Zespół Karpackich Parków Krajobrazowych w Krośnie: Pani Justyna Kostycz i Pan Tomasz Biały przedstawili naszej grupie informacje o  Czarnorzecko - Strzyżowskim Parku Krajobrazowym, w otulinie którego znajduje się zespół parkowy.

     

    Po sporej dawce wiedzy na temat miejsca, na terenie którego młodzież miała fotografować rozpoczęła się warsztatowa cześć wycieczki. Tematy fotograficzne, z którymi mieli zmierzyć się uczniowie zmusiły ich do obejrzenia najdalszych zakątków parku. Teraz należy tylko poczekać na efekty przygotowanych przez nich prac, które zostaną zaprezentowane podczas wystawy.  Po kilku godzinach pracy w terenie w trudnych warunkach pogodowych warsztaty zakończyły się obiadem, po którym udaliśmy się w powrotną drogę do Krosna.

     

    Dziękujemy Dyrekcji i pracownikom Zespołu Karpackich Parków Krajobrazowych za organizację i finansowanie tej ciekawej formy pracy a także za wszelkie wsparcie i upominki jakie otrzymaliśmy.

    Dziękujemy również Dyrekcji Zespołu Parkowo – Dworskiego i  Folwarcznego za gościnę a Pani Ewie za sporą dawkę wiedzy na temat zespołu parkowego i jego okolic.

     

    Artur Kuliga

     

    Warsztaty fotograficzne klasy IV TFiM

     



           

         

    SZLACHETNA PACZKA - my też chcieliśmy pomóc
    dodany przez Krystyna Wilk dnia 2022-12-13
     
    2022Dec1317054079904100.jpg

    Szlachetna Paczka jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych programów społecznych w Polsce działającym od 2001 r. Dzięki darczyńcom i działaniom wolontariuszy Szlachetnej Paczki przygotowywana jest dedykowana pomoc rodzinom w trudnej sytuacji np. w postaci paczek zawierających rzeczy, których potrzebuje dana rodzina oraz prezenty dla domowników.

    Również w tym roku społeczność naszej szkoły wspomogła akcję gromadząc produkty, które znajdą się w Szlachetnych paczkach.

    Zbiórkę produktów do szlachetnej paczki w naszej szkole wsparł Samorząd Uczniowski, oraz m.in. p. Elżbieta Misiak-Gancarz,  p. Anna Korab, p. Krystyna Wilk, Damian Węgrzyn z klasy II TFiM.

    Zebrane produkty zostały przekazane w piątek 9 grudnia wolontariuszom Szlachetnej Paczki.

     

    Krystyna Wilk

    Opiekun Szkolnego Koła Wolontariatu

     



           

         






             

    Zespół Szkół Kształcenia Ustawicznego w Krośnie

    38-400 Krosno, ul. Księdza Piotra Skargi 1

    tel: 13-43-688-21, fax.13-43-224-73

    email: zespol@cku.krosno.pl

     

     

    Copyright © ZSKU Krosno 2022

     

     

    Kursy językowe

    Edoo - neutralne